frustețe
/frus'te.ʦe/Etimologie
Din frust + sufixul -ețe.
Definiții
- rarînsușirea de a fi frust.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | frustețe | — |
| genitiv-dativ | frusteții | — |
| vocativ | frustețe | — |
| articulat | frustețea | — |
Din frust + sufixul -ețe.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | frustețe | — |
| genitiv-dativ | frusteții | — |
| vocativ | frustețe | — |
| articulat | frustețea | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică