frecventator
/frek.ven.ta'tor/Etimologie
Din a frecventa + sufixul -tor.
Definiții
- care frecventează ceva sau pe cineva.
Din a frecventa + sufixul -tor.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | frecventator | frecventatori |
| genitiv-dativ | frecventatorului | frecventatorilor |
| vocativ | frecventatorule | frecventatorilor |
| articulat | frecventatorul | frecventatorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică