foculeț
/fo.ku'leʦ/Etimologie
Din foc + sufixul -uleț.
Definiții
- focușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | foculeț | foculețe |
| genitiv-dativ | foculețului | foculețelor |
| vocativ | foculețule | foculețelor |
| articulat | foculețul | foculețele |
Din foc + sufixul -uleț.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | foculeț | foculețe |
| genitiv-dativ | foculețului | foculețelor |
| vocativ | foculețule | foculețelor |
| articulat | foculețul | foculețele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică