foșnit
/foʃ'nit/Etimologie
Din a foșni.
Definiții
- rarfoșnire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | foșnit | foșnite |
| genitiv-dativ | foșnitului | foșnitelor |
| vocativ | foșnitule | foșnitelor |
| articulat | foșnitul | foșnitele |
Din a foșni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | foșnit | foșnite |
| genitiv-dativ | foșnitului | foșnitelor |
| vocativ | foșnitule | foșnitelor |
| articulat | foșnitul | foșnitele |
Formație onomatopeică.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | foșnea | foșneau |
Sinonime: fâșâi, suna, susura, șopoti, șopti, șușoti, șușui, (rar) sâsâi, (Mold. și Bucov.) fălălăi, (Mold. și Transilv.) pârâi, (prin Transilv.) șușora, (înv.) prâsni
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică