flamă
/'fla.mə/Etimologie
Din franceză flamme < latină flamma.
Definiții
- rarflacără.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | flamă | flame |
| genitiv-dativ | flamei | flamelor |
| vocativ | flamă | flamelor |
| articulat | flama | flamele |
Din franceză flamme < latină flamma.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | flamă | flame |
| genitiv-dativ | flamei | flamelor |
| vocativ | flamă | flamelor |
| articulat | flama | flamele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică