flagranță
/fla'gran.ʦə/Etimologie
Din franceză flagrance.
Definiții
- caracterul a ceea ce este flagrant; evidență, fapt incontestabil.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | flagranță | — |
| genitiv-dativ | flagranței | — |
| vocativ | flagranță | — |
| articulat | flagranța | — |