febricita
/fe.bri.ʧi'ta/Etimologie
Din franceză fébriciter.
Definiții
- (v.intranz.) a avea febră.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | febricita | febricitau |
Din franceză fébriciter.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | febricita | febricitau |
Din franceză fébricité.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | febricitate | — |
| genitiv-dativ | febricității | — |
| vocativ | febricitate | — |
| articulat | febricitatea | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică