fațeta
/fa.ʦe'ta/Etimologie
Din franceză facetter.
Definiții
- (v.tranz.) a șlefui, a tăia în fațete.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | fațeta | fațetau |
Din franceză facetter.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | fațeta | fațetau |
Din a fațeta.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fațetat | fațetate |
| genitiv-dativ | fațetatului | fațetatelor |
| vocativ | fațetatule | fațetatelor |
| articulat | fațetatul | fațetatele |
Din a fațeta.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică