farmazon
/far.ma'zon/Etimologie
Inevitabil din franceză franc-maçon („mason”) (Hasdeu, Col. lui Traian, 1883, 242), prin intermediul neogreacă φαρμασόνος (farmasónos, „sacrilegiu”) (Scriban), turcă farmasun, poloneză farmazon sau rusă фармазон (farmazon).
Definiții
- (pop.) vrăjitor.
- (fig.) om șiret, viclean.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | farmazon | farmazoni |
| genitiv-dativ | farmazonului | farmazonilor |
| vocativ | farmazonule | farmazonilor |
| articulat | farmazonul | farmazonii |