fanaragiu
/fa.na.raˈʤiw/Etimologie
Din turcă fenarği.
Definiții
- (înv.) persoană care aprindea și stingea felinarele de pe străzi; lampagiu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fanaragiu | fanaragii |
| genitiv-dativ | fanaragiului | fanaragiilor |
| vocativ | fanaragiule | fanaragiilor |
| articulat | fanaragiul | fanaragiii |