fâțâit
/fɨ.ʦɨˈit/Etimologie
Din a fâțâi.
Definiții
- fâțâială.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fâțâit | fâțâituri |
| genitiv-dativ | fâțâitului | fâțâiturilor |
| vocativ | fâțâitule | fâțâiturilor |
| articulat | fâțâitul | fâțâiturile |
Din a fâțâi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fâțâit | fâțâituri |
| genitiv-dativ | fâțâitului | fâțâiturilor |
| vocativ | fâțâitule | fâțâiturilor |
| articulat | fâțâitul | fâțâiturile |
Din fâțâit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică