eneagon
/e.ne.a'gon/Etimologie
Din franceză ennéagone.
Definiții
- poligon cu nouă laturi (și tot atâtea unghiuri).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | eneagon | eneagoane |
| genitiv-dativ | eneagonului | eneagoanelor |
| vocativ | eneagonule | eneagoanelor |
| articulat | eneagonul | eneagoanele |