emolient
/e.mo.li'ent/Etimologie
Din franceză émollient < latină emolliens, emollientis.
Definiții
- care are proprietatea de a muia țesuturile congestionate sau înăsprite.
Din franceză émollient < latină emolliens, emollientis.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | emolient | emoliente |
| genitiv-dativ | emolientului | emolientelor |
| vocativ | emolientule | emolientelor |
| articulat | emolientul | emolientele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică