emigra
/e.miˈɡra/Etimologie
Din franceză émigrer < latină emigrare.
Definiții
- (v.intranz.) a pleca din patrie și a se stabili (definitiv sau temporar) în altă țară; a se expatria.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | emigra | emigrau |
Din franceză émigrer < latină emigrare.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | emigra | emigrau |
Din franceză émigré.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | emigrat | emigrați |
| genitiv-dativ | emigratului | emigraților |
| vocativ | emigratule | emigraților |
| articulat | emigratul | emigrații |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică