emana
/e.ma'na/Etimologie
Din franceză émaner < latină emanare.
Definiții
- (v.tranz.) a emite, a degaja, a împrăștia un gaz, vapori, un miros etc.; a exala.
- (v.intranz.) a proveni, a veni de la...; a izvorî, a-și avea originea.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | emana | emanau |