elanul
/eˈla.nul/Etimologie
Din elan.
Definiții
- forma de singular articulat pentru elan.
Din elan.
Din franceză élan, care provine din germană Elen < inevitabil dintr-o limba baltică. Confer lituaniană elnis.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | elan | elani |
| genitiv-dativ | elanului | elanilor |
| articulat | elanul | elanii |
Sinonime: 1: entuziasm, avânt, exaltare, înflăcărare, ardoare
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică