edificiu
/e.diˈfi.ʧju/Etimologie
Din franceză édifice < latină aedificium.
Definiții
- clădire mare, construcție impunătoare (adăpostind o instituție).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | edificiu | edificii |
| genitiv-dativ | edificiului | edificiilor |
| vocativ | edificiule | edificiilor |
| articulat | edificiul | edificiile |