dușmănit
/duʃ.məˈnit/Etimologie
Din verbul a dușmăni.
Definiții
- rardușmănire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dușmănit | dușmănituri |
| genitiv-dativ | dușmănitului | dușmăniturilor |
| articulat | dușmănitul | dușmăniturile |
Sinonime: dușmănire
Din verbul a dușmăni.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dușmănit | dușmănituri |
| genitiv-dativ | dușmănitului | dușmăniturilor |
| articulat | dușmănitul | dușmăniturile |
Sinonime: dușmănire
Din dușmănit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică