dușmancă
/duʃ'man.kə/Etimologie
Din dușman + sufixul -că.
Definiții
- dușmană.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dușmancă | dușmance |
| genitiv-dativ | dușmancei | dușmancelor |
| vocativ | dușmancă | dușmancelor |
| articulat | dușmanca | dușmancele |
Din dușman + sufixul -că.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dușmancă | dușmance |
| genitiv-dativ | dușmancei | dușmancelor |
| vocativ | dușmancă | dușmancelor |
| articulat | dușmanca | dușmancele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică