duruitură
/du.ru.i'tu.rə/Etimologie
Din a durui + sufixul -tură.
Definiții
- duruit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duruitură | duruituri |
| genitiv-dativ | duruiturii | duruiturilor |
| vocativ | duruitură | duruiturilor |
| articulat | duruitura | duruiturile |