duruit
/du.ru'it/Etimologie
Din a durui.
Definiții
- faptul de a durui; zgomot produs de ceva care duruie; huruit, huruitură, duruitură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duruit | duruituri |
| genitiv-dativ | duruitului | duruiturilor |
| vocativ | duruitule | duruiturilor |
| articulat | duruitul | duruiturile |