duriță
/du'ri.ʦə/Etimologie
Din dură + sufixul -iță.
Definiții
- diminutiv al lui dură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duriță | durițe |
| genitiv-dativ | duriței | durițelor |
| vocativ | duriță | durițelor |
| articulat | durița | durițele |
Din dură + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duriță | durițe |
| genitiv-dativ | duriței | durițelor |
| vocativ | duriță | durițelor |
| articulat | durița | durițele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică