duplicitate
/du.pli.ʧi'ta.te/Etimologie
Din franceză duplicité < latină duplicitas, duplicitatis.
Definiții
- fățărnicie, ipocrizie, falsitate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duplicitate | — |
| genitiv-dativ | duplicității | — |
| vocativ | duplicitate | — |
| articulat | duplicitatea | — |