duminecea
/du.mi.neˈʧe̯a/Etimologie
Din duminecă + sufixul -ea.
Definiții
- (bot.) (Lysimachia nummularia) plantă erbacee târâtoare cu flori galbene.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duminecea | duminecele |
| genitiv-dativ | duminecelei | duminecelelor |
| vocativ | duminecea | duminecelelor |
| articulat | dumineceaua | duminecelele |
Sinonime: (bot.) drețe, (reg.) gălbenele (pl.), scrântitoare