duduitură
/du.du.i'tu.rə/Etimologie
Din a dudui + sufixul -tură.
Definiții
- duduit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duduitură | duduituri |
| genitiv-dativ | duduiturii | duduiturilor |
| vocativ | duduitură | duduiturilor |
| articulat | duduitura | duduiturile |