dubniu
/'dub.nju/Etimologie
Din franceză dubnium.
Definiții
- (chim.) element chimic, transuranic, radioactiv, cu numărul atomic 105 și simbolul Db.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dubniu | — |
| genitiv-dativ | dubniului | — |
| vocativ | dubniule | — |
| articulat | dubniul | — |