duble
/'du.ble/Etimologie
Din franceză doublé.
Definiții
- (obiect de) metal placat cu un strat subțire de aur sau de platină.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duble | — |
| genitiv-dativ | dubleului | — |
| vocativ | dubleule | — |
| articulat | dubleul | — |
Din franceză doublé.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | duble | — |
| genitiv-dativ | dubleului | — |
| vocativ | dubleule | — |
| articulat | dubleul | — |
Refăcut din dublu (decalitru).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dublă | duble |
| genitiv-dativ | dublei | dublelor |
| vocativ | dublă | dublelor |
| articulat | dubla | dublele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică