drumuleț
/dru.mu'leʦ/Etimologie
Din drum + sufixul -uleț.
Definiții
- diminutiv al lui drum; drumușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | drumuleț | drumulețe |
| genitiv-dativ | drumulețului | drumulețelor |
| vocativ | drumulețule | drumulețelor |
| articulat | drumulețul | drumulețele |