drumar
/dru'mar/Etimologie
Din drum + sufixul -ar.
Definiții
- (reg.) drumeț.
- lucrător la amenajarea drumurilor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | drumar | drumari |
| genitiv-dativ | drumarului | drumarilor |
| vocativ | drumarule | drumarilor |
| articulat | drumarul | drumarii |