doinire
/dojˈni.re/Etimologie
Din a doini.
Definiții
- faptul de a doini; (concr.) doină.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | doinire | doiniri |
| genitiv-dativ | doinirii | doinirilor |
| vocativ | doinire | doinirilor |
| articulat | doinirea | doinirile |
Din a doini.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | doinire | doiniri |
| genitiv-dativ | doinirii | doinirilor |
| vocativ | doinire | doinirilor |
| articulat | doinirea | doinirile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică