disjuncție
/dis'ʒunk.ʦi.e/Etimologie
Din franceză disjonction.
Definiții
- relație logică între două enunțuri care de obicei se exclud reciproc; functor logic exprimat prin termenii disjunctivi „sau”, „ori” și „fie”.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | disjuncție | disjuncții |
| genitiv-dativ | disjuncției | disjuncțiilor |
| vocativ | disjuncție | disjuncțiilor |
| articulat | disjuncția | disjuncțiile |