diadoh
/di.a'doh/Etimologie
Din franceză diadoque, germană Diadoche.
Definiții
- titlu purtat de generalii lui Alexandru Macedon care și-au împărțit imperiul după moartea acestuia; persoană care avea acest titlu.
- titlu purtat de prințul moștenitor al Greciei moderne; persoană având acest titlu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | diadoh | diadohi |
| genitiv-dativ | diadohului | diadohilor |
| vocativ | diadohule | diadohilor |
| articulat | diadohul | diadohii |