dezmiriștitor
/dez.mi.riʃ.ti'tor/Etimologie
Din a dezmiriști + sufixul -tor.
Definiții
- mașină agricolă folosită la dezmiriștire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dezmiriștitor | dezmiriștitoare |
| genitiv-dativ | dezmiriștitorului | dezmiriștitoarelor |
| vocativ | dezmiriștitorule | dezmiriștitoarelor |
| articulat | dezmiriștitorul | dezmiriștitoarele |