desprăfuitor
/des.prə.fu.iˈtor/Etimologie
Din a desprăfui + sufixul -tor.
Definiții
- aparat sau instalație folosite la desprăfuire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | desprăfuitor | desprăfuitoare |
| genitiv-dativ | desprăfuitorului | desprăfuitoarelor |
| vocativ | desprăfuitorule | desprăfuitoarelor |
| articulat | desprăfuitorul | desprăfuitoarele |