despărțământ
/des.pər.ʦə'mɨnt/Etimologie
Din a despărți + sufixul -ământ (după franceză département).
Definiții
- (înv.) despărțitură; secție.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | despărțământ | despărțăminte |
| genitiv-dativ | despărțământului | despărțămintelor |
| vocativ | despărțământule | despărțămintelor |
| articulat | despărțământul | despărțămintele |