descoperitorul
/des.ko.pe.riˈto.rul/Etimologie
Din descoperitor.
Definiții
- forma de singular articulat pentru descoperitor.
Din descoperitor.
Din a descoperi + sufixul -tor.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | descoperitor | descoperitori |
| genitiv-dativ | descoperitorului | descoperitorilor |
| vocativ | descoperitorule | descoperitorilor |
| articulat | descoperitorul | descoperitorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică