deranjament
/de.ran.ʒa'ment/Etimologie
Din franceză dérangement.
Definiții
- perturbare în bunul mers al unei mașini, al unei instalații etc.; defectare.
- indigestie; diaree.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | deranjament | deranjamente |
| genitiv-dativ | deranjamentului | deranjamentelor |
| vocativ | deranjamentule | deranjamentelor |
| articulat | deranjamentul | deranjamentele |