dărâmătoare
/də.rɨ.mə'to̯a.re/Etimologie
Din dărâmător.
Definiții
- rarpersoană care dărâmă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dărâmătoare | dărâmătoare |
| genitiv-dativ | dărâmătoarei | dărâmătoarelor |
| vocativ | dărâmătoareo | dărâmătoarelor |
| articulat | dărâmătoarea | dărâmătoarele |