dănțuit
/dən.ʦu'it/Etimologie
Din a dănțui.
Definiții
- dănțuire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dănțuit | dănțuituri |
| genitiv-dativ | dănțuitului | dănțuiturilor |
| vocativ | dănțuitule | dănțuiturilor |
| articulat | dănțuitul | dănțuiturile |
Din a dănțui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dănțuit | dănțuituri |
| genitiv-dativ | dănțuitului | dănțuiturilor |
| vocativ | dănțuitule | dănțuiturilor |
| articulat | dănțuitul | dănțuiturile |
Din dănțuit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică