dăbilar
/də.biˈlar/Etimologie
Din dabilă + sufixul -ar.
Definiții
- (înv.) strângător de biruri.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dăbilar | dăbilari |
| genitiv-dativ | dăbilarului | dăbilarilor |
| vocativ | dăbilarule | dăbilarilor |
| articulat | dăbilarul | dăbilarii |