cuminție
/ku.min'ʦi.e/Etimologie
Din cuminte + sufixul -ie.
Definiții
- rarcumințenie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cuminție | — |
| genitiv-dativ | cuminției | — |
| vocativ | cuminție | — |
| articulat | cuminția | — |
Din cuminte + sufixul -ie.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cuminție | — |
| genitiv-dativ | cuminției | — |
| vocativ | cuminție | — |
| articulat | cuminția | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică