culicul
/kuˈli.kulEtimologie
Din culic.
Definiții
- forma de singular articulat pentru culic.
Din culic.
Etimologie necunoscută. Poate din rusă кулик (kulik) < proto-slavă *kulikъ. Confer poloneză kulik.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | culic | culici |
| genitiv-dativ | culicului | culicilor |
| vocativ | culicule | culicilor |
| articulat | culicul | culicii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică