credenț
/kre'denʦ/Etimologie
Din germană Kredenz.
Definiții
- (reg.) bufet.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | credenț | credențuri |
| genitiv-dativ | credențului | credențurilor |
| vocativ | credențule | credențurilor |
| articulat | credențul | credențurile |
Din germană Kredenz.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | credenț | credențuri |
| genitiv-dativ | credențului | credențurilor |
| vocativ | credențule | credențurilor |
| articulat | credențul | credențurile |
Din credenț.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică