crânguleț
/krɨn.gu'leʦ/Etimologie
Din crâng + sufixul -uleț.
Definiții
- diminutiv al lui crâng; crângușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | crânguleț | crângulețe |
| genitiv-dativ | crângulețului | crângulețelor |
| vocativ | crângulețule | crângulețelor |
| articulat | crângulețul | crângulețele |