cosemnatarul
/ko.sem.naˈta.rul/Etimologie
Din cosemnatar.
Definiții
- forma de singular articulat pentru cosemnatar.
Din cosemnatar.
Din co- + semnatar (după franceză cosignataire).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | cosemnatar | cosemnatari |
| genitiv-dativ | cosemnatarului | cosemnatarilor |
| vocativ | cosemnatarule | cosemnatarilor |
| articulat | cosemnatarul | cosemnatarii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică