convulsioterapie
/kon.vul.si.o.te.raˈpi.e/Etimologie
Din convulsie + terapie.
Definiții
- (med.) metodă terapeutică de șoc constând în provocarea intenționată a convulsiilor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | convulsioterapie | convulsioterapii |
| genitiv-dativ | convulsioterapiei | convulsioterapiilor |
| vocativ | convulsioterapie | convulsioterapiilor |
| articulat | convulsioterapia | convulsioterapiile |