constatare
/kon.sta'ta.re/Etimologie
Din a constata.
Definiții
- acțiunea de a constata și rezultatul ei; stabilire, încredințare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | constatare | constatări |
| genitiv-dativ | constatării | constatărilor |
| vocativ | constatare | constatărilor |
| articulat | constatarea | constatările |