consoartă
/kon'so̯ar.tə/Etimologie
Din latină consors, consortis, (influențat de soartă).
Definiții
- (fam.) soție, nevastă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | consoartă | consoarte |
| genitiv-dativ | consoartei | consoartelor |
| vocativ | consoartă | consoartelor |
| articulat | consoarta | consoartele |