concertmaistru
/kon.ʧertˈmaj.stru/Etimologie
Din concert + maistru (după germană Konzertmeister).
Definiții
- primul violonist (sau instrumentist) al unei orchestre simfonice, de cameră etc., care îl poate înlocui și pe dirijor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | concertmaistru | concertmaiștri |
| genitiv-dativ | concertmaistrului | concertmaiștrilor |
| vocativ | concertmaistrule | concertmaiștrilor |
| articulat | concertmaistrul | concertmaiștrii |