comunicativitate
/ko.mu.ni.ka.ti.vi'ta.te/Etimologie
Din comunicativ + sufixul -itate.
Definiții
- însușirea de a fi comunicativ.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | comunicativitate | — |
| genitiv-dativ | comunicativității | — |
| vocativ | comunicativitate | — |
| articulat | comunicativitatea | — |